Mat. 18 1-5 Op dat ogenblik kwamen de discipelen bij Jezus en vroegen: Wie is wel de grootste in het Koninkrijk der hemelen?
2 En Hij riep een kind tot Zich, plaatste dat in hun midden,
3 en zeide: Voorwaar, Ik zeg u, wanneer gij u niet bekeert en wordt als de kinderen, zult gij het Koninkrijk der hemelen voorzeker niet binnengaan.
4 Wie nu zichzelf gering zal achten (tapeinōsēi=zal vernederen grtkst) als dit kind, die is de grootste in het Koninkrijk der hemelen.
5 En een ieder, die zulk een kind ontvangt in mijn naam, ontvangt Mij.
6 Maar een ieder, die een dezer kleinen, die in Mij geloven, tot zonde verleidt, het zou beter voor hem zijn, dat een molensteen om zijn hals was gehangen en hij verzwolgen was in de diepte der zee.
Jezus komt dus in Kapernaum met zijn discipelen.
Wat hebben deze discipelen al niet meegemaakt met Jezus, genezingen, wonderen, onderwijs.
Zijn hele persoonlijk voorkomen was zo anders als van anderen. Ze wilden graag bij Hem zijn.
Toch wrong er iets.
Ze zagen dat er drie met Jezus meegenomen werden de berg op, die de verheerlijking op de berg meegemaakt hebben.(hfstk 17) en toen ze terugkwamen merkten ze dat er iets geweldigs was gebeurd.
En dan opeens moest Petrus voor Jezus het belastinggeld voor ontvangers van het hoofdgeld halen door een vis uit het water te pakken die het geld in zijn bek had.
(staat direct voor het stukje dat we hebben lezen, hfstk 17)
In die groep discipelen leek dus een tweedeling te ontstaan, belangrijke en onbelangrijke discipelen, en dat kon natuurlijk niet. De resterende discipelen waren bang dat ze te kort zouden komen.
Het is ook zo menselijk als je er over nadenkt, het lijkt wel of er al een paar carrière maken en voor dat er ook maar iets tot stand is gekomen lijk je al buiten de boot te vallen.
Jezus wordt dus geconfronteerd met discipelen die zich zorgen maken over hun toekomstige positie in het koninkrijk wat komt zodra Jezus de Romeinen het land uit heeft gewerkt.
Dat was hun wereldbeeld, hun verwachting.
Net als politici die net op een verkiesbare plaats staan, hoor ik erbij of niet.
Mag ik meedoen ja of nee.
Daarom kwam de vraag:
Mattheüs 18 1 Op dat ogenblik kwamen de discipelen bij Jezus en vroegen:
Wie is wel de grootste in het Koninkrijk der hemelen? (is dat soms Petrus of zo?? Waarom ik niet??)
Jezus, geconfronteerd met hun onbegrip over zijn prediking en praktisch onderwijs over het koninkrijk van God, wat niet van deze wereld is, en ziet hun aardse verlangens naar een hoge positie.
Hij roept een kind en zet die in het midden.
Jezus gaf hier een aanschouwelijke les.
Marcus vermeldt nog dat Jezus het kind omarmde (9:36). Een oude (maar onzekere) overlevering gaat er vanwege de bijnaam theophoros (= door God gedragen) van Ignatius van uit, dat hij, de latere bisschop van Antiochië, die martelaar werd, het kind was.
Waar ging het nu om? Waarom dat kind in het midden.
Wat waren nu de kenmerken van een kind uit die tijd?
In ieder geval niet die van deze tijd, tegenwoordige tijd.
Soms groeien tegenwoordig verhoudingen niet zoals het hoort en worden kinderen als kleine godjes, prinsen en prinsesjes, behandeld, soms.
Je haalt ze er op het middelbare onderwijs wel uit, kinderen die als adelaars zijn opgevoed, ze zweven door het leven ver boven alles uit. Huiswerk is voor de lagere regionen, werken hoeft niet. En dan moet een docent ze vertellen dat dat misschien niet helemaal het geval is, dat ze waarschijnlijk toch echt gewone doodnormale vogeltjes zijn.
Daar wringt het wel eens een beetje. Soms ook met ouders. (mijnheer, mijn kind is een adelaar!!)
Maar ja, dan komen de rapportcijfers en die liegen nooit, worden de adelaars gekortwiekt, dus uiteindelijk gebeurt er wel het nodige. Komen ze niet meer zo hoog.
Maar in de tijd van Jezus lag het wel heel anders, kinderen telden niet mee, hadden geen rol, zeggenschap.
Een kind was toen hoogstens een volwassene-in-wording, een lager stadium van mens-zijn. Volwassen zijn was de norm. Nou ja, zelfs dat niet eens.
Een volwassen mán – dát was de norm. Want vrouwen stonden ook lager op de ladder. (we zien dat nog in andere culturen)
En kinderen daar nog ergens onder.
Voor alle duidelijkheid, in die tijd!!!
Jezus zet een kind in het midden, iedereen kende de positie van dat kind.
En Jezus draait het om. Hij maakt het kind tot norm.
De laatste, de minste, maakt hij de eerste, de meeste.
De minst belangrijkste in de gangbare orde wordt de maat waaraan zijn leerlingen zich moeten gaan meten.
Jezus zag in dit kind het tegenovergestelde van wat Hij bij de discipelen zag, die in beslag werden genomen door uiterlijke eer en macht en streefden naar een hoge positie.
Het gaat hier niet om het geloof van het kind, het gaat om mentaliteit, doen als een kind.
Een volkomen contrast met de discipelen.
| Kind | Discipel |
| Jong | Oud |
| Klein | Groot |
| Zwak | Sterk |
| Nederig, gering | Wil belangrijk zijn |
| Gehoorzaam | Heersen |
| Dienen | Gediend worden (als leider) |
| Afhankelijk | Onafhankelijk |
| Onder gezag van ouders | Staan niet meer onder ouderlijk gezag |
| Onzelfstandig | Zelfstandig |
| Ontvankelijk | Niet ontvankelijk |
| Telt niet mee | Telt mee |
Een kind telde in de oude wereld niet echt mee en was dienstbaar, gehoorzaam aan de ouders en kende zijn/haar positie. Werkte waar mogelijk mee in de huishouding op het land.
Deed wat werd opgedragen.
Je moest dus worden als dit kind, dat zich gering achtte en deed wat er gevraagd werd.
Andere vertalingen zeggen: “een kind dat zich vernedert.”
Gezien de verhouding kind – volwassene is sprake van een orde, want degene die opdracht geeft is de meerdere. Er is dus een gezagsverhouding.
Een kind vernederde zich en deed wat gedaan moest worden.
Het kind nam, vanuit zijn/haar positie, de juiste houding aan, diende.
Deze houding, illustreert Jezus, zouden de discipelen ook moeten hebben, verneder jezelf tegenover jouw meerdere, God de Allerhoogste, tot welzijn van de naaste, en wees dienstbaar en gehoorzaam. Luister naar je Heer en doe wat er van je verwacht wordt!
Ken je plaats.
Wees klein, een dienaar van God. Doe als dit kind! Als God iets van je vraagt doe het dan gewoon.
Niet kinderachtig zijn, dat wordt niet gevraagd, maar dezelfde houding.
Maar dan gaat het verder, er zijn consequenties.
Jezus zegt: als je niet wordt als een kind dan heb je geen toegang tot het koninkrijk der hemelen. Je bent wel behouden, maar niet bruikbaar.
Nederig en gehoorzaam zijn aan God hier op aarde geeft dus toegang tot, en brengt vrucht in, het Koninkrijk der hemelen, want daar ben je de grootste.
Dit heeft zijn uitwerking op aarde.
En anders kan God je niet gebruiken, ben je niet bereikbaar.
Voorbeelden:
Samuel lag als kind op bed en hoorde een stem, hij dacht dat het Eli was en stond op. Dit gebeurde drie keer totdat Eli doorhad dat Samuel door de Heer wakker werd gemaakt.
3x Beleefd: Hier ben ik, gij hebt mij immers geroepen
Stel je voor dat Samuel gezegd had: effe opzouten nou, ik kom net uit de disco en wil nu slapen. Zijn gehoorzaamheid maakte hem tot een groot profeet.
En wat denken we van die jongen met die vijf broden en twee visjes.
Nee, mijn probleem niet, dat is van mij blijf af ga lekker ergens anders bietsen.
De gehoorzaamheid maakt dat vijfduizend mannen, vrouwen en kinderen niet meegerekend (die waren onbelangrijk en niet in de telling meegenomen), dus ongeveer tienduizend mensen te eten kregen.
Wat te denken van de gehoorzaamheid van Abraham, de vader der gelovigen, eretitel, en Mozes, spreekt met God van aangezicht tot aangezicht, en nog vele anderen waardoor God heeft gesproken, wonderen heeft gedaan.
En natuurlijk in Zijn zoon Jezus Christus, die alleen deed wat Hij de Vader zag doen.
Even terug naar de situatie van Jezus en de discipelen met het kind in hun midden.
Het beeld wat die discipelen van leiderschap onder het bewind van Jezus hadden was dus volkomen verkeerd.
Jezus herhaalt het principe:
Matteüs 23 12 en al wie zichzelf zal vernederen, zal verhoogd worden.
In de brieven die de discipelen later schreven lees je het nog. De discipelen zijn het niet vergeten:
Jakobus 4 10 Vernedert u voor de Here, en Hij zal u verhogen.
1 Petrus 5 6 Vernedert u dan onder de machtige hand Gods, opdat Hij u verhoge
Flp 2 8 En (Jezus) in zijn uiterlijk als een mens bevonden, heeft Hij Zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de dood des kruises. 9 Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en Hem de naam boven alle naam geschonken,
Waarom kon Jezus zichzelf zo vernederen en gehoorzaam zijn, tot de dood van het kruis?
Hij geloofde en vertrouwde de Vader op volkomen wijze.
Dat is de kern waar het om gaat
IWaarom kon Jezus zichzelf zo vernederen en gehoorzaam zijn, tot de dood van het kruis?
Hij geloofde en vertrouwde de Vader volkomen tot in de dood.
Hij ontledigde Zichzelf en nam de gestalte van een dienstknecht aan Fil 2 7
Niet heersen maar dienen.
Gewoon doen wat de Vader Hem vroeg zonder enige terughouding.
Als een kind de Vader vertrouwen en doen wat Hij zegt.
Reacties